Çocuklarınızın cinsel yaşamı için her anne ve babanın okuması gereken bir kitap. Çocuklarınızdan gelen sorulara nasıl cevap vermeniz gerektiği konusunda size yardımcı olacak. Ayrıca çocuklarınızı cinsel istismardan nasıl koruyacağınıza, sünnet için ideal yaşın ne olduğuna ve çocuğunuzun ileride sağlıklı bir cinsel yaşama sahip olması için bilmeniz gerekenlere kadar bilgilendirici bir içeriğe sahip. Psikolog Jülide Sevim tarafından kaleme alınmış bu kitabı tüm annelere tavsiye ediyoruz.

Bebekler dünyaya geldikleri andan itibaren tüm duygularını ağlayarak ifade ediyor. Bazı anlar geliyor ki, tüm ihtiyaçlarının karşılanmasına rağmen ağlayan bebekler karşısında anneler çaresiz kalabiliyor. Çocuklu hayata dair konulara anne paylaşımlarıyla ve uzman yanıtlarıyla ışık tutan anneysen.com’un uzmanlarından Hamile Danışmanı Hemşire Esra Ertuğrul, ağlayan bebekleri sakinleştirmek için 21 farklı yol öneriyor. İşte, ağlayan bebeği sakinleştirmenin 21 yolu:

1.      Sakin olun. Sizin sakin olmanız, bebeğinizi de olumlu etkileyecektir.

2.      Bebeğinizin altını kontrol edin.

3.      Bebeğinizi ateşi olup olmadığını kontrol edin. İlk olarak ensesine bakarak anlayabilirsiniz.

4.      Bebeğinizi emzirin.

5.      Bebeğinizin gazı olup olmadığını kontrol edin. Her emzirmeden sonra mutlaka bebeğinizin gazını çıkarmasına yardımcı olun. Onu rahatlattıktan sonra uykuya geçmesini sağlayın.

6.      Bebeğinizle beraber yatın. Bazen küçük bebeğinizin size ihtiyacı vardır.

7.      Bebeğinizi kucağınıza alıp, onu dışarıya bakacak şekilde tutmaya çalışın.

8.      Bebeğinize şarkı söyleyerek veya yumuşak sesler çıkararak onu rahatlatmaya çalışın.

9.      Bebeğinizi kucağınıza alıp onunla dans edin. Sizinle beraber olması, teninizin teması onu rahatlatabilir. Kendini sizin yanınızda güvende hissedecektir.

10.   Bebeğinizi sallayın. Bunu kucağınıza alarak yapabilirsiniz. Bu pozisyon, anne karnındaki pozisyonunu hatırlatacağı için bebeğinizi rahatlatacaktır.

11.   Bebeğinizi soyup vücudunu kontrol edebilirsiniz. Vücudunda kızarıklık var mı? Bebek bezi acaba bacağını sıkıştırmış mı?

12.   Sıcaklık ve su bebeğinizi yatıştırabilir. Bebeğinize ılık su ile banyo yaptırabilirsiniz. İsterseniz suya lavanta yağı ekleyerek lavantanın yatıştırıcı etkisinden yararlanabilirsiniz.

13.   Bebeğinizin karnına ve sırtına dokunmak onu rahatlatacağı gibi, aranızdaki bağı da arttıracaktır.

14.   Bebeğinize bebe yağıyla masaj yapabilirsiniz.

15.   Bebeğinize emziğini verebilirsiniz. Emme ihtiyacı olduğu zaman da bebeğiniz huzursuz olabilir.

16.   Dış sesleri azaltın. Bazen bebekler dış etmenlerden de etkilenebilirler. O nedenle ışıkları azaltın, televizyonun ya da müziğin sesini kısın. Bunlar bebeğinizi rahatlatabilir.

17.   Yumuşak bir battaniye ile bebeğinizi kundaklamanız, onun sakinleşmesine yardımcı olabilir.

18.   Bebeğinizi arabayla dolaştırabilirsiniz. Araba yolculuğunun sağlayacağı titreşim ve yatıştırıcı ses bebeğinizin rahatlamasına yardımcı olabilir.

19.   Bebeğinizle dolaşmaya çıkabilirsiniz. Bebek arabasıyla dışarıda yürüyüş yapmak hem sizin, hem de bebeğinizin rahatlamasına yardımcı olabilir.

20.   Ağlayan, özellikle kolik bebeklere elektrik süpürgesi ya da saç kurutma makinesi sesi dinletmek etkili olmaktadır. Bu sesler anne karnındaki dolaşım sesine benzediği için bebekleri rahatlatmaya yardımcıdır.

21.   Ne yaparsanız yapın bebeğiniz halen ağlıyorsa size evde yardımı olan birinden destek alın. Bu kişi eşiniz, anneniz veya bebek bakıcınız olabilir

Ebeveyn olmak, hamilelik döneminden ergenliğe, hayatın her döneminde birtakım becerileri geliştirmeyi gerektiriyor. Anneler farklı dönemlerdeki sıkıntılar için çocuklarına nasıl davranmaları gerektiği konusunda desteğe ihtiyaç duyuyor. Psk. Nesteren GAZİOĞLU 2 yaş sendromundan kardeş kıskançlığına, çalışan annenin sıkıntılarından hamilelik ve ergenliğe kadar farklı konular için annelerin en çok sordukları soruları yanıtladı. İşte Psk. GAZİOĞLU’dan annelere ipuçları;

 “Çocuğuma iyi bakabilecek miyim?” endişesi taşıyan yeni anne-babalar, ebeveyn olmaya nasıl hazırlanabilir?

Hamilelik dönemi sırasında anne baba adayının bebekleri hakkında hayalleri, düşünceleri, tasarımları ağır basarken, bir yandan da kendilerini bekleyen ebeveynlik süreci hakkında düşünceleri oluşur.  Ebeveynlik bir öğrenme sürecidir.  Yeni bilgiler edinerek, deneyerek, pekiştirerek gelişen bir beceridir.  Adayların çocuk gelişimi kaynaklarını okuması, araştırması, ebeveynlik hakkındaki atölye çalışmalarına katılması, uzmanlardan destek alması bu dönemdeki kaygılarını düşüren unsurlardır.

Ebeveyn adaylarının kendi farkındalık düzeylerini geliştirmesi de bu sürece keyifli bir başlangıç sağlar. 

Öncelikle kendilerinden beklentilerine bakabilirler. Ebeveyn olmanın onlar için anlamı nedir?  Nasıl bir ebeveyn olmayı düşünüyorlar?  İkinci olarak, başkalarının onlardan beklentilerini netleştirebilirler.  Başkalarının onlardan beklediği ebeveynlik modeli ile kendi tasarladıkları model arasında fark var mı?  Varsa bu ne gibi sıkıntılar doğurabilir ya da bu farklılık süreci nasıl daha zengin bir paylaşıma dönüştürülebilir? Son olarak, yeni anne-baba adayının başkalarından beklentilerini netleştirmekte de faydalıdır. Böylece ebeveynler gerektiğinde yardım talep edebilir, gerektiğinde de kendi sınırlarını belirleyebilir.

2 yaş önemli bir dönüm noktası. 2 yaş sendromuyla başa çıkmak için önerileriniz neler?

Büyümekte olan bebeklerin bir anda nasıl da değişip; ısrarcı, sürekli itiraz eden, tepki gösteren küçük çocuklara dönüştüğünün gözlemlendiği bir dönüm noktasıdır 2 yaş. Gelişimsel anlamda bakıldığında çok da korkunç olmayan bu dönem, günlük yaşantıya “2 yaş sendromu” ya da “korkunç iki” olarak yansımıştır. Korkunç kelimesinin altında yatan, ebeveynlerin şaşkınlığı ve bu değişime karşı nasıl tepki vereceklerini bilememekten kaynaklanan endişedir.

Bu yaş döneminde önemli olan ebeveynlerin sakinliklerini koruyarak, çocuklarına destek olmalarıdır.  “Çocuğumuzun o anda ihtiyacı olan nedir? Duygusal- fiziksel olarak yaşadığı bir stres mi var? Yoksa arzu ettiği bir şeye sahip olamıyor mu?” sorularını kendilerine sormalıdırlar. Öfke ile tepkisini gösteren, itiraz eden, kendisini yere atan bir çocuğa yaklaşım kilit noktadır. Oyuncak mağazasında istediği bir oyuncak için kendisini yere atan çocuk örneğini ele aldığımızda; genellikle ebeveynler çocuğu kucaklayarak oradan uzaklaştırmak veya oyuncağı satın almak gibi yaklaşımlarda bulunmaktadır. Tavsiye edilen ve yine de çocuğa göre şekillendirilmesi önerilen modele baktığımızda; çocuğa sebebi kısa, net biçimde açıklamak ve ardından da öfke fırtınasının geçmesini beklemek gerektiği vurgulanır.  “Bu oyuncağı almadığım için üzgün olduğunu anlıyorum.  Ağlaman bittiği zaman seni eğlendirecek başka ne yapabiliriz bir bakalım”  şeklinde yanıt verip, bir iki adım uzaklaşmak tavsiye edilir.  Bazen bu öfke aşamasında kendine zarar vermemesi için kısa bir sarılma da eklenebilir.

Kardeş kıskançlığıyla ilgili sıkıntı yaşayan ailelere neler tavsiye edersiniz?

Çoğu zaman biz anne babalar ilk çocuğumuzun kardeşinin olması ve yalnız kalmaması yönünde iyimser hayallerle ikinci bir çocuk isterken; işler gerçekleşmeye başladıkça gerçekliğin bu kadar da kolay olmadığını görürüz. Nasıl ki ebeveynler yeni doğacak bebekleri hakkında tasarımlar yapıyorsa, kardeşi olacağını idrak edecek yaşta olan bir çocuk da kardeşi hakkında hayallere dalar, hatta korkular yaşar.  “Acaba annemle babam onu benden daha çok sevecek mi?” sorularını sorar. Kıskançlık olgusu iki boyutlu gelişir. Anne babanın sevgisinin bölündüğü düşüncesi ve rekabet hissi bu iki boyutu oluşturur. Ebeveynler bazen farkında olmadan bu rekabeti tetikleyebilir.  “Bak kardeşin ne kadar güzel yedi, sen neden böyle yapıyorsun, ablan gibi çalışkan ol” gibi kıyas içeren cümleler, yorumlar, bazen iltifatlar bile aile iletişim havuzuna kıskançlık ve sıkıntı olarak geri dönecektir.

Ebeveynler, çocuklarını eşit sevmek zorunda değildirler. Her çocuğun farklı özellikleri vardır ve bu farklı özellikler çocuklarını ebeveynleri için özel yapar. Ebeveyn, onları eşit sevmek gibi bir beklentinin altına kendini soktukça çocuklar da bu kıyaslamayı yakından takip edecek ve ebeveynin en ufak adaletsizliklerini yakalayacaktır. Ebeveynlere önerimiz; her bir çocuğunu zamanın, sürecin, kendi ruh durumunun, koşulların, çevrenin el verdiği en uygun koşullarda yetiştirmeye çalışmaları ama onları eşitlemeye çalışmamalarıdır. Her çocuk ayrı bir birey olduğu için, onlar da birbirinin aynı olmayı istemeyecektir.

Ergenliğe girmek üzere olan çocuklara nasıl yaklaşılmalı? İletişim kurarken nelere dikkat edilmeli?

Yaşam döngüsü hızla devam ederken, fiziksel ve ruhsal değişimlerin en çok hissedildiği dönem ergenlik dönemidir.  Adım adım yaklaşan ergenlik süreci hem yetişkinliğe doğru ilerleyen birey açısından, hem de “Ona çocuk olarak mı, yoksa yetişkin olarak mı davransak?” sorusuyla kafası karışan ebeveynler açısından oldukça hassas bir dönemdir.

Ergenlik; çocukların birer birey olduğunu, onların da haklarını olduğunu kabullenen, onlara saygı gösteren, fikirlerine önem veren, onları dinleyen ebeveynlerin çok da fazla tedirginlik yaşamadığı bir süreçtir.  Üzerine gelindiğini hisseden ergen ilk olarak iletişimi kopartmaya çalışır. Kendisini geri çekmeye, yalnız kalmaya ihtiyaç duyar.  Emir komuta zinciri diyaloglardan kaçınmak, onun fikirlerini almak ve fikirlerine saygı duymak ergen ile iletişimde önkoşuldur. Bu dönemde artık ergen kendi gücünün farkındadır.  Ebeveynlerin bu dönemde sabırlı olması, ona rol denemesi için hak tanıması önerilir.  Özgürlük tanıyıp sabırla beklerken ebeveynlerin en büyük sorumluğu,  ergenin kendine ve başkalarına zarar vermesini engellemektir.  İletişim teknikleri ve ergenlik süreci hakkında destek almayan isteyen ebeveynlere aile terapileri önerilir. Bu görüşmelerde aile sistemi irdelenerek, tüm aile bireylerinin ellerini taşın altına koyması sağlanarak destek olunur.

Çalışan anneler, kısıtlı vakitlerinde çocuklarıyla nasıl bir ilişki içinde olmalı?  

Çalışan annelerin en büyük endişesi çocukları ile geçirdikleri zamandır.  Çalışan bir ebeveyn çocuğunun ihtiyaçlarını gideren bir kişiye güvenerek işe gider; bu kişi aile büyüğü ya da bakıcı olabilir. Çalışan ebeveynlere önerimiz; bu kişinin fiziksel ihtiyaçları, ebeveynin ise duygusal ihtiyaçları gidermesini yönündedir. Kısıtlı olan zamanı değerlendirirken, çocuklarının kendilerinden beklentisinin ne olduğunu anlamaya odaklanmalıdırlar. Çocuklarına, duygularını çekinmeden ifade etmesi için ortam sunulmalıdırlar. Çocuğun, duygularını bastırmasına izin verilmemelidir.  Duygularını öğrendikten sonra bu duyguların nasıl değiştirilebileceği, birlikte neler yapılırsa kendini iyi hissedebileceği anlatılmalıdır. Çocuğa değer verildiği oyuncaklarla ya da maddi eşyalarla anlatmak yerine duyguları açarak gösterilmelidir.

Anneysen.com Uzmanlarından Psk. Nesteren GAZİOĞLU kimdir?

Lisans eğitimini Koç Üniversitesi Psikoloji bölümde tamamladı. Yüksek lisans derecesine Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Fakültesi’nde devam etti. 2005 yılında Psikoterapi Enstitüsü bünyesinde Bütüncül Psikoterapi süpervizyon & eğitim grubuna katıldı. 2010 yılından itibaren Virginia Satir Aile ve Çift Terapisi Enstitüsü ile çalışmalarını sürdürmektedir.

Psikoloji alanında kitap redaksiyon, makale ve çevirileri bulunmaktadır. Aile eğitimleri ve bireysel danışmanlık alanında çalışmalarına devam etmektedir.  İletişim, motivasyon ve etkileşim üzerine kurumlara seminer vermektedir. İngilizce terapi alanında da uygulamalarına devam eden Gazioğlu, evli ve iki çocuk annesidir.

Yasemin Başar Öztürk kimdir?

40 yaşında ve bir erkek çocuk annesi olan Yasemin Başar Öztürk, Berlin’de doğup büyümüş, mühendis olmuş ve evlilik sebebiyle Türkiye’ye yerleşmiştir. Bir süre TÜBİTAK’da çalıştıktan sonra oğlunun dünyaya gelişi sebebiyle oradaki görevinden ayrılmıştır.

Öztürk şöyle diyor:

“Almanya da yaşarken ‘Doğal Ürünler ve Çevrecilik’ okulda başlamak üzeri aşılanan bir konuyken Türkiyede bunun aşırı eksikliğini gördüm. Özellikle çocuk olduktan sonra bunlar sağlıklı yaşam ve ortam daha bir önem kazanıyor. Artik tamamen sağlık, doğal yaşamı destekleyen bir birey olarak Almanyada aldığım 4 yıllık ‘Alternatif Tıp’ eğitimi ile bu konular üzerinde profesyonel olarak çalışmaya karar verdim. Temel iç güdümüz beslenme ile başlamak üzeri bize ‘güzel’ ambalaj ile sunulan kimyasal içerikli her türlü seçimlerin yerine koyabileceğim kolay ucuz ve daha sağlıklı seçenekleri tercih etmeliyiz…kendimiz ve sevdiğimiz, değer verdiğimiz ailemiz için.Tercihimiz kronik hastalık yerine SAĞLIK olmalı.”

Anne olmak, çocuk yetiştirmek, sağlıklı yaşam ve daha pek çok konuda bilgi ve deneyimlerini bizlerle paylaşacak olan Öztürk, Annelere Özel okuyucuları ile ilk yazısında buluştu.

“Çocuk doğurmak zor değil anca Anne olmak o kadar kolay değil.

‘Evet’ çocuk istiyorum demek işin kolay kısmı ama onunla beraber değişen hayat düzeni ve gelen sorumluluk aslında tamamen yeni bir hayat şeklinin başlangıcı.

Kadin-Erkek ilişkisine Anne-Baba ilişkisi ve görevi ekleniyor. Bu dönemde belki duygusal açıdan geri adım atmak Erkeğe / Babaya düşüyor. Çünkü Anne Çocuk arasındaki ilişki çok özel ve herşeyin önünde gelen duygusal bir bağdır. Nadiren anne baba karakterlerine bağlı olarak çocuğun babaya daha bağlı olduğu görülür eğer birde üstelik anne emzirmiyorsa.

Bazen erkekler daha şevkatlı sevecen annenin duygusal yerine dolduran babalar olabiliyor.

Bu durum istisna olarak kesinlikle annenin karakteri ve kendi çocukluğu ile alakalı.

Tabii ki çocukların değişik alandaki ihtiyaçlarını her zaman karşılamak özellikle günümüzdeki anneye hiç kolay değil. Bir yanda çalışma mecburiyeti veya kariyer kaygıları bir yanda ona bir süreliğine çok ihtiyaç duyan hanenin yeni ufak bireyi.

Anne baba nasıl bir düzene karar verirlerse versin şu bir gerçek ki sevgiyle yapılan, yaklaşılan her şey daha iyi sonuç alıyor.Günümüzde kadınında çalışma hayatının içinde olması kuşkusuz çocuk olduğunda beraberinde zorlu eksiklikler getiriyor.

Her bebeğin ilk zamanda en temel ihtiyacı annesiyle olmak, bunun zaten en önemli doğal göstergesi emzirmek. Annenin en azından ilk 6 aylık emzirme dönemini bebeği ile geçirmesi kanunlar tarafından kesinlikle desteklenmesi sağlıklı bir yaşamın en temel adımı için bir şart. İleri adım çocuğun istatistik olarak 2,5 yaşında ‘ben, benim, sen’ ile başlayan yaklaşık 500 kelimelik bir dil yeteneği ve tuvalet eğitiminin bittiği döneme kadar beraber geçirmeleri her ikisi için doyurucu ve yeterli olur.

Bundan sonra çocuğun da farklı insanlar ve kendi yaşıtlarıyla olması gerektiğinden ana okuluna gitmesi evde geçirmesinden her acıdan daha sağlıklı olacaktır.

Bunlar ideal şartlar. Aksi durumda başkası ile büyüyen çocuklarda maalesef küçük kafalarında oluşan dünya tablosu bir başka oluyor. Küçük çocukların ilk temasta, beraber oldukları insanlar ilerisi için çok önemli.

Anneanne, babaanne olsa dahi…düşünün siz bile bir zamanlar jenerasyon farkından bazı sorunlar yaşarken bu yeni dünya düzenimizde 40 yıl önceki kuralları ile çocuk büyütmek tabii ki bazı eksiklikleri beraberinde getirecektir.

Her anne kendi şartları çerçevesinde her zaman en doğru tercihi yapacaktır. Ama ne yaparsak yapalım elimiz hep çocuğumuzun üzerinde olmal. Hem bakan kişi, hem çocuk,  Patron Anne sizin olduğunuzu bilmeli. Sevgi ve saygı içindeki ortamlar her zaman sağlıklı bireyler yetiştirecektir.”

Yasemin Başar Öztürk

Alternatif Tıp Uzmanı

www.livingnature.com.tr

Bilimsel çalışma sonuçlarını günlük yaşamda kolayca uygulanabilir öneriler haline getirerek, ailelerin çocukları ile yaşadıkları sorunlarla başa çıkabilmelerine yardımcı olan Çocuk Nörolojisi Uzmanı Prof. Dr. Sabiha Paktuna Keskin’in Annelik Akademisi dizisine yeni bir kitap daha eklendi. Daha önce Çocuklarla Doğru İletişim adlı eserini önerdiğimiz uzmanın yeni kitabı Davranışlara Söz Geçirmek- Sözsüz Disipllin birçok anne ve babanın çocukları ile yaşadığı olumsuz etkileşime çözüm bulabilecek bir kitap.

Çocukların problemli davranışları altında yatan asıl sebepler ne? Bazı davranışlarındaki gizli detaylar nasıl farkedilebilir? Çocukların davranışlarını doğru anlamak ve çözüm olarak doğru davranış modelini geliştirmenin anahtarı “Davranışlara Söz Geçirmek – Sözsüz Disiplin”de!

Sabiha Paktuna Keskin; Çocuk Sağlığı ve Gelişimi, Uygulamalı Davranış Analizi gibi önemli konularda Türkiye’nin önde gelen profesörlerinden biri. Yeni kitabı ise çocukların davranışlarını doğru okumak, güvenli aile-çocuk ilişkisi ve doğru davranışların seçilebilmesi için sözsüz disiplin üzerine kurulu. Rahat okunabilen kullanışlı boyutu ile tamamı renkli olan eserde Keskin, davranışbilim ve gelişimsel nörolojik bilimlerden yararlanarak davranışlara söz geçirebilmenin yollarını arıyor. Kullanılabilecek yöntemler ayrıntılarıyla Davranışı Anlamak, Davranış Analizi, Davranışın Gelişme Süreci ve Çözüm Üretmek olmak üzere dört ana başlık altında anlatılıyor. Ayrıca kitapta her konuya uygun onlarca ebeveynin mektup örnekleri de yer alıyor.

Tam 228 sayfadan oluşan “Davranışlara Söz Geçirmek – Sözsüz Disiplin”, başta anneler olmak üzere; 0-2 yaştan, 6-10 yaşa kadar çocuk gelişimi konusunda doktorlar ve eğitmenlere de rehberlik edecek olan bir eser.

Çağımızda teknolojinin ileri boyutlara varmasıyla, bilgisayarla tanışan çocukların yaşlarının da düşmeye başladığını görüyoruz. Neredeyse her evde bulunan bilgisayarlarla birlikte, çocuk henüz dünyaya yenigeldiğinde bile bilgisayarın evdeki varlığı hazırdır. Bazı çocukların henüz 2 yaştan itibaren bilgisayar başına oturdukları bilinmektedir. Şüphesiz ki bu durumda ailelerin rolleri büyük.

Ev içerisindeyken ebeveynlerin de yoğun bilgisayar kullanımına başlamış olmaları sonucu çocukların bu durumu model almasıyla, bazı ebeveynlerin de bilgisayarın çocukların bilişsel becerilerini güçlendireceközellikleri üzerinde durmaları sonucunda çocukların bilgisayarkullanımının arttığını görmeliyiz. Elbette bilgisayar dediğimizde çocukların internetle de erken yaşta tanışmakta olduklarını göz ardı edemeyiz. Bazı ebeveynler meraklı gözlerle bilgisayar ekranını süzen küçük yaştaki çocuklarının ekranda görebileceklerinden ne derece etkilenebileceğini ya da ekran önüne ebeveynlerinin olmadığı bir anda oturmalarının psikolojik gelişimleri açısından nasıl olumsuz sonuçlar doğurabileceğinin farkına varamayabiliyorlar. İşte bu nedenle bilgisayarın ve internetin olduğu durumlarda çocuğun yaşı da göz önünde bulundurularak bir takım önlemler alınması gerekmekte.

Peki ülkemizde anne-babalar bilgisayarın ve internetin olumsuz yönleri hakkında ne kadar bilgili?

Maalesef bazı ebeveynler için bilgisayarın çocuklar üzerindeki uyuşturucu etkisi çocuğu oyalayıcı ve böylece çocuğun anne-baba tarafından kontrol edilmesi zor bir takım davranışlarını engelleyici olarak görülmekte. Ayrıca birçok okulda verilen ödevlerin ve projelerin internet üzerinden araştırmaya dayandırılması sonucunda da çocuklar arasında internet kullanımının sınırlandırılması ebeveynler için kolay olmamakta. Durum böyle olunca çocuklar saatler boyunca bilgisayarın başından kalkmamakta, adeta ekran başında hayatlarını sürdürmekteler. Bilgisayar karşısında yiyip, içtiği söylenen, odalarından çıkmak istemeyen, sosyal ilişkileri bozulan çocuklar her geçen gün daha fazla karşımıza çıkmakta. Bu noktada tartışılması gereken ise şüphesiz anne-babaların bu durumu ne kadar kontrol altında tutabildikleri. Geç ergenlik dönemine kadar olan yaş grubuna baktığımızda bazı çocukların otokontrollerini tam olarak sağlayamadığını ve halen dışarıdan bir desteğe ihtiyaç duyduklarını görmekteyiz. Ancak bunun karşısında ise ebeveynler çoğu zaman neden çocuklarının kendi kendilerini bir sınır koyamadıklarını anlayamamaktalar. Çocukta otokontrolün oluşması bir anda meydana gelmemektedir. Çocuklarını da ilgilendiren konularda ebeveynlerin çocuklarına fikirlerini sormamaları, onların adına ya da onlara kolaylık olsun diye ya da o ‘yeterince iyi yapamayacak’ diye çocukları yerine onların sorumluluklarını üstlenmeleri, çocuğu disiplin etme adı altında aşırı sınırlama ve yasaklamalar getirmeleri gibi bir takım olumsuz davranışlar çocukların otokontrol sisteminin zamanında gelişmesini engelleyecektir. Otokontrolü yeterince gelişmemiş çocuklar ne kadar süre bilgisayarla ve internetle ilgilenebileceklerine ve internete girdiklerinde hangi sitelerin kendileri için zararlı ya da uygunsuz olabileceğine dair kendilerine sınır koymakta zorlanırlar.

Bunun yanı sıra, aşırı internet kullanımının altında yatan nedenlerden birinin de çocukların yalnızlıklarını gidermeye çalışma çabası olduğunu görmekteyiz. Çocukların, özellikle ergenlikle birlikte dış dünyaya açılmalarından aşırı endişe duyan, sosyal çevreleriyle ilgili yasaklamalar getiren, ailevi sorunları olan ailelerin çocuklarında internet ve bilgisayarın aşırı kullanımı daha çok göze çarpmaktadır.

Ayrıca; depresif bozukluk, dürtü kontrol bozukluğu, bağımlı kişilik özellikleri gibi bazı psikolojik sorunlarda bilgisayar/internet bağımlılığının riskinin daha yüksek olduğunu görmekteyiz. Böyle bir durumda psikolojik sorun tedavi edilmeden çocuğun internet bağımlılığından kurtulması zor olmaktadır.

Ne yapmalı?

Çocukluk çağında ve ön ergenlikte aşırı bilgisayar ve internet kullanımı olan ve kendisini bu konuda kontrol edemeyen bir çocuğunuz varsa bilgisayarın kullanım süresiyle ilgili karar verme konumunda olanın öncelikle siz ebeveynlerin olduğunu göstermeniz gerekir. Bu sınır koymanın amacının onları sıkıntıya sokmak değil, bir takım değer yargılarını oluşturmak ve onların sağlıklı gelişimini sağlamak olduğunu çocuğa anlatmak önemlidir. Tepeden inme sınırlar koymak yerine başlangıçta çocuğun haftalık toplam internet/bilgisayar kullanım süresi hesaplanarak aşırı olduğu düşünülüyorsa çocukla konuşularak ortak bir karara varmak gerekebilir. Çocuğunuzun birlikte koyduğunuz bilgisayar ve internet kullanım kurallarına uymaması sizin kontrolü ele almanızı gerektirir. Burada önemli olan internetin ya da bilgisayarın tamamen yasaklanması değil, sınırlı bir kullanımı olmasını öğretmektir. Günümüz toplumunda anne-babaların çocuklarına “demokratik” tutum adı altında aşırı özgürlükler verdiği, sınır koymakta zorlandığı, hatta çekindiği görülmektedir. Elbette demokratik anne-baba tutumu sağlıklı bir tutumdur; ancak demokratik bir tutum içerisinde olmak çocuğunuzun kendi sınırlarını koyamayacağı yaşlarda onun her alanda kendi kararlarını kendisinin vermesini beklemek, özgüveni gelişsin diye doğruyu ve yanlışı ayırt edemeyeceği yaşta hiç sınır koymamak demek değildir. Aksine bu derece serbest tutumda yetişen çocukların daha fazla kaygı ve uyum sorunu yaşadığı gözlemlenmektedir.

Aynı zamanda evde bilgisayarın çocuğun odasında değil de ortak bir alanda yer alması, denetim altında olması tavsiye edilmektedir. Benzer şekilde anne-babanın ve evdeki diğer bireylerin internet başında aşırı zaman geçiriyor olmaları da çocuğun bu davranışı model almasına ve olumlu, normal bir davranış gibi benimsemesine neden olacaktır. İnternete ve bilgisayara bağımlı çocuğunuzu sosyal bir çevre edinmesi, bilgisayar dışında ilgi alanları bulması, arkadaşlarıyla dışarıda da zaman geçirmesi, sportif ve sanatsal etkinliklere katılması gibi yönlerden desteklemeniz gerekir.

Tüm çabalarınıza rağmen çocuğunuzun internet ve bilgisayar kullanımını sınırlayamıyorsanız, bunun bir tür bağımlılığa benzemeye başladığından endişeleniyorsanız bu davranışın temelinde yatan bir takım psikolojik sıkıntıların araştırılması için bir ruh sağlığı uzmanından destek almakta yarar vardır. Böylece, ebeveynler de çocuklarının bu sorunu aşması için nasıl davranmaları gerektiği konusunda danışmanlık almaktadırlar.

www.anneysen.com uzmanlarından Uzm. Klinik Psikolog Zeren Okçuoğlu’nun www.teknokulis.com ’daki yazısı

Her anne ve babanın çocuk yetiştirirken aklından çıkarmaması gerekenler:

ÇOCUĞUNUZA;

A- AKIL VERMEYİN
B- BAŞKALARINA BENZEMESİNİ BEKLEMEYİN
C- CİDDİYE ALIN
Ç- ÇİMLERE BASMASINI SAĞLAYIN
D- DENEMESİNE İZİN VERİN
E- EMPATİ KURUN
F- FİKRİNİ SORUN
G- GURUR DUYDUĞUNUZU SÖYLEYİN
H- HAYALLERİNİ SORUN
I- ISRARCI OLMAYIN
İ- İNATLAŞMAYIN
J- JEST YAPIN
K- KUCAKLAYIN
L- “LÜTFEN”Lİ KONUŞUN
M- MODEL OLUN
N- NE İSTEDİĞİNİ SORUN
O- OYUN OYNAYIN
Ö- ÖZÜR DİLEYİN
P- PAYLAŞIN
R- RİCA EDİN
S- SORUMLULUK VERİN
Ş- ŞANS VERİN
T- TUTARLI OLUN
U- UTANDIRMAYIN
Ü- ÜZÜNTÜLERİNİ PAYLAŞIN
V- VAKİT AYIRIN
Y- YÜREKLENDİRİN
Z- ZEVKLERİNİ ÖĞRENİN

Tam olarak üç ay boyunca çocuğumuzun okulundan ayrı geçirdiği zamanda beraberce bolca vakit geçirdik yada yaz kurslarına göndererek boşa geçecek zamanı engellemek istedik. Ancak bu gün itibari ile yeni bir eğitim ve öğrenim dönemi daha başlamış oldu. Çocuğumuz ya ilk olarak okulla tanışacak, ya da daha önce okulla tanışmıştı ancak bir üst sınıfa devam edecek.

Özellikle yeni okula başlayacak çocukların ebeveynleri kısa süreli bir şaşkınlığın ardından duruma hakim olmak zorundadır. Çünkü yeni tecrübelerinin şaşkınlığı çocuklarının üzerinde daha da belirgin olacaktır. Durumu idare etmeleri gerekmektedir.

Çocuklarının o yaşlarına kadar geçirmiş oldukları deneyimleri başlayan bu yeni dönemde duruş ve davranışlarına etki edecek ve şekil verecektir. Her döneminde baştan tanımaya çalıştığımız çocuklarımızı o dönemlerinde özellikle “genç ergen” baş kaldırışları ile birlikte anlamakta biraz daha zorlanacağımız gerçeği ile birlikte, tecrübeli annelerden yardım alabileceğimiz bir mecrada çocuğumuz için kısa süreler geçirmek faydalı olacaktır. Anneysen.com bu iş için biçilmiş kaftan olup, sorun odaklı tartışma başlıkları altında son derece faydalı paylaşımlarda bulunacağınız gerçeğini hatırlatmak isterim.

Çocuğunuzun eğitim ve öğrenimi ile ilgili tüm sorunlarına yardımcı çözümler üretebilmek için tıklayın lütfen; okullar açıldı.

“Çocuğum hayır kelimesini bir türlü öğrenemedi” Bu cümleyi kuran birçok anne baba vardır. Belki siz de aynı dertten yakınıyorsunuz. Bu sorun aslında çocuğun bir sorunu değil, anne ve babanın bir sorunudur. Bir gün evet dediğine yarın hayır diyen bir anne babanın çocuğu ikilemler arasında kalır. Daha önceden hayır denilen bir şeyin daha sonra gerçekleştirilmesi gibi yanlış bir tutum sonucu çocuk, bir sonraki sefer isteği olana kadar ısrarlı bir şekilde diretecektir. Bu tutum ona öğrenilmiş bir davranış kazandırmaktadır. Veya anne babanın farklı tutumlar sergilediği durumlarda çocuk bu durumu kendi istediği şeklide yönlendirmeye çalışabilmektedir. Bu nedenle anne babalar bir konuda çocuğa hayır diyeceklerse önce kendi aralarında bir tutarlılık sağlamalıdırlar.

Çocuğa ‘hayır’ kelimesi net ve kararlı bir şekilde söylenmelidir. Hayır’ın sebebi kısa ve onun anlayabileceği şekilde açıklandıktan sonra verilen karardan asla dönülmemeli. Ses tonu da çok önemlidir. Sakin ve kararlı bir ses tonu ile konuşulmalıdır. Göz teması kurulmalı ve basit cümleler kullanılmalıdır. Ve şu asla unutulmamlıdır. Kurallara uyan veya uymaya çaba gösteren çocuğun davranışları muhakkak ödüllendirilmelidir. Çocuk eğitiminde , cezalandırmadan ziyade ödüllendirme yöntemi tercih edilmelidir.

Çocuğunuza vereceğiniz ödül herzaman maddi olmak zorunda değildir. Onun olumlu davranışının mutlaka fark edilip takdir edilmesi, güzel sözlerle övülmesi de çocuğun olumlu davranışının tekrarlanmasını arttırmada çok işe yarayacaktır. Çocuk olumlu davranışının karşılığını aldığı için, başka bir zaman ödül alabilmek  için yine çabalayacak ve bu davranış şekli böylece öğrenilmiş olacaktır.

Prof. Dr. Sabiha Paktuna Keskin’i herhalde birçok anne biliyordur. O halde size güzel bir haberimiz var. Sabiha Hanımın “Çocuğunuzu Yeteneğini Keşfedin” adlı kitabı 2-5 yaş arası çocuğu olan ebeveynlere ücretsiz olarak dağıtılıyor. Tek yapmanız gereken aşağıdaki linke tıklayark formu doldurmak, siz sadece kargo ücretini ödüyorsunuz o kadar.

Gerçekten çok iyi hazırlanmış bir kitap olan “Çocuğunuz Yeteneğini Keşfesin” çocuğunuza uygulayacağınız testlerden oluşuyor. Yani öyle okuma kitabı değil. Zaman ayırarak sabırla ama çocuğunuzu da sıkmadan çocuğunuza testi uygulatmanız gerekiyor.

Tüm annelere tavsiye ediyoruz.

Kitabı sipariş etmek için tıklayın