Çalışan bir anne babasınız. Eve geliyorsunuz iş stresi, yorgunluk, uykusuzluk, şöyle bir kanepeye uzansam da dinlensem diye hayal ediyorsunuz. Ama ne mümkün…Evde sizi sabırsızlıkla bekleyen bir çocuğunuz var. Sizi gördüğü anda oyun oynamak istiyor, sizinle konuşmak istiyor vs….Hem bunları yapamayacak kadar yorgun hissediyorsunuz, hem de çocuğunuza karşı çok ilgisiz olduğunuzu düşünüp vicdan azabı çekiyorsunuz. Oysa uzmanlar gün içinde çocuğunuza ayıracağınız kısa sürelerin de önemini vurguluyor.

Çocuğunuzla kısa da olsa sevgi bağlantıları kurun, ona kısacık sevgi dolu bir bakışınız çok şey ifade edecektir. Ona arada bir güzel sözler söyleyin, ona sarılın, dokunun, onu önemsediğinizi, onu ne kadar çok sevdiğinizi hissettirin. Göreceksiniz ki kısa dakikalar güçlü ilişkiler doğuracaktır.